نوروز آمد و این بهار ناباور ما،

بر سر سفره بارانی خویش

ننشاند شعف و خنده و شور و شرری را

که ز خورشید نگاه کودکانم

به مهمانی او آمده اند.

چه سراب تلخیست سبزی دامن او

و نگاه آبی بی انتهایش!

نوروز آمد و روزی از نو

چشمها دست به دامان نگاهی سرشار

که نبادا بنشینند به سوگ رستن

سوسن و زنبق و آلاله ما،

که نباد زیستن بی ازل و بی ابدی را

به حراج غم و اندوه گذارند یاران!

نوروز آمد و

لبخنده ی سرخابی آن بنفشه ها

چه تماشایی و زیباست اگر

به شمیمش بدماند آنک،

راز همخوابگی عطر گل و گلبوسه ها را

نوروز آمد و رودهای بهاری در راه

چشم وامانده به پرواز مهاجر دارند

که ز راهی به دازایی دور...

در پی لانه خویش

بالها را به سفر می سایند.

نوروز آمد و شرح این بهار ناباور ما

چه سر دور و درازی دارد

در پس دامن اشعار زمستانی ما...

بغبانو (الهه حرم)

در آن آنی که ابیات وجودم را

تو استادانه صرف می کردی:

مفاعیلن مفاعیلن فعولن!

من موزون

شناور گشته بودم،

در آن دریای طوفانی مواج

که چشمانت به سوی ساحلی آرام می راند.

و در آن دم

که با آواز داغ شن

رقص می آغازد این پاها در آن ساحل،

سوزش پای من بشکسته مصرع

زمزمه شعر سپیدی است بر لبهای تو،

رها از قید هر صرفی

رها از وزنهای دست و پا گیر عروضی

گیسوانم را به بازی می برد باد!

*****
قفل

کلید چشمهایت را بیاویز!

که زنگار وجودم را زدودن کار کس نیست،

مگر بشکستنی سخت!

******
روح بزرگ خاکستری

ای شب!

ای آن شب

که رویای سفیدم را به مهمانی آن روح بزرگ خویش فراخواندی،

چه شیرین همدمی بودی،

در آن زیبا مه خاکستری،

در آن بزم تراوشها!

و چه ناخوانده مهمانیست گرمی روز،

در آن دم که فرومی غلتد از روزنه این خواب شیرین!

**********

رووداوه که زور به ساکاری ده ستی پیکرد. روژیک بوو وه ک هه موو روژکانی خودا و کاره کانیش هه ر وه ک کاری روژه کانی دی: واته سه عاتیک دوای وه ی هه ستابووم، هه موو حاجه ته کانی شه وی رابردوو شورابوونه وه، قولته قولتی سه ماوه ر وه ک هه موو روژیک یه که م موسیقای ئه و روژه بوو، سفر راخرابوو و سی کولیره ی گه رمیش له سه ر وی هه لمی لی هه لده ستا، دم و چاوم شوورا بوو پشت به کووره که دانیشتبووم و وه کی خووم به وه گرتبوو کتیبیکی نیوه کاره شم به ده سته وه بوو و له حالیکدا بینم به یه که م چای تازه دیمی به یانی وه ده نا چیشته که شم وه کول ده هات و بونی کولیره ی له خوی دا ون ده کرد. ئه و کارانه م هینده کردبوو که جاری وابوو بو خوشم نه مده زانی به کوی دا ته واو ببووم...باسی رووداوی ئه و روژه م ده کرد که به فسه فس خوس له نیو کاره بی برانه وه کانی روژانه م کردبوو. هه ر چه ند ئه گه ر له خوم نه گورم سه ره تا که ی ده گه راوه بو ماوه یه که له مه و به ر که جیرانه که مان هات و داوای زوود په زه که ی لیکردم...
به بونی گوشتی سووتاوی نیو زوود په زه که ی هه لبه ریمه وه. کتیبه که م فری دا و خوم گه یاندی ، دوای وه ی له بن شیره ئاوه که چرته چرتیکی لیهات و فسه ی برا ویستم بیکه وه که چی هه ر چی کردم و کراندم بوم نه کراوه! ته قه ته قم ریی روژیک ده رویشت . وه بیر جیرانه که مان که وتمه وه که دی گیراوه چونی ده گه ل ئه و زوود په زه ی پیوه ببوو. هینده ی پی نه چوو کچه که م هاته ده ری . خودکاره که ی له سه ر کابینیته که دانا و ئه ویش حه ولی دا بیکاته وه که چی بی سوود بوو ، هه رچی کردی بوی جی به جی نه بوو:
- خو بیتوو ئه و سال له کنکوور ده ر نه چم و له ته قه ته ق و شلپه شلپی به یانانی تو نه جاتیم نه یا شیت هه ر ده بم!
هوشم له سه ر دیگه که م بوو که ئه و جار به ئه نبورده ست و چه کچیش نه ده کراوه. له قابله مه یه کی دیکه دا بریکم نیسک وه سه ر نا. وه بیر قسه ی میرده که م که وتمه وه:
- زوود په زی فری ده ن. ئه دی سالان چونییان شت ده کولاند؟ حاجه تی ژنی ته نبه لی ئه ورو!
له وه تا له بیرم بوو قه تم باسی ئه ورو لی نه بیستبوو. ئه وه یان باسی پارامیزی نه نکی بوو که ئه و چیشتانه ی له سه ری لیده نا و نم نم ده بوویه قامکی خویان پیوه ده خوارد ، یان باسی بونی نانی گه رمه ته ندووری به یانان بوو که له جیات سه فی نانی هه موو مالیکی داده گرت. جاریک بیرم له وه کرده وه که ئه گه ر هاتبا و نه نه ش کتیب خویندنه وه ی پی خوش با چون ده بوو؟؟
جاری پیش جیرانه که مان بوی کردبوومه وه . ده رکه م کرده وه و بی وه ی که وش له به ر که م به قه له م بازیکی به دیگه که وه له به ر ده رکی وان خوم گرته وه! که چی ئه ویش هه رچی کردی بی فایده بوو. دوایه ش لووتی هه لقرتاند و دیگه که ی داوه دوستم و کوتی:
- چه نده م بونی گوشتی سووتاو پی ناخوشه!
بونی نیسکس سووتاو راستی کردمه وه که هه موو ئاپارتومانی هه لگرتبوو. ده رپه ریمه وه ژووری، نزیک نه هاری بوو و هیچ ساز نه بوو. سفره ی به یانیش هه روا له گوری بوو، بونی نیسکی سووتاو و هه وای ساردی ژووری که ناچار په نجه ره کانم کردبوو نه وه هیچ وی چوونیکی به عه تر و به رامی چیشتی سه ر پارامیزی نه نه و ولاتی گه رم و دامالدراو ی نه نه دا نه بوو که له کاتی وادا زیاترییان هیرش ده کرده سه ر زه ینی میرده که م! خوم هه لمالی و تا هاتنه وه مال و مندال بونی چیشتیکی خوش هه موو ولاتی هه لگرتبوو، ژووره کان گه رم داهاتبوونه وه و قولته قولتی سه ماوه ر ریی روژیک ده رویشت. ئه وه ش مالی پیاوی ته نبه ل: به پینج ده قان گه رم دادی، به لوقاویکی ده گه یه ماله جیرانه که ت و وه ک هیللانه ی حاجی له ک له ک له باتی لاق جووتیک بال باشتره تا بگه یه به ر ده رکه ی خوت له خواری. بلیی نه نه قه ت بیری له وه کردبیته وه که روژیک ده رک و بان و حه ساری ببیته ئاپارتومانیک که هاوکات شازده مال له خوی دا جی کاته وه؟!
ده گه ل وه ی که چاوه روانی هاتنه وه ی مندالان بووم ده ستم داوه کتیبه که م و له لاپه ره ی هه وه ل را ده ستم پیکرده وه: (( بالنده کانی به ر با)) ...
که چی ده نگی ده رکه ده رفه تی پینه دام. زوودپه زه که به میرده که شم نه کراوه که دوای نه هاری زوری ده گه ل خه ریکبوو. ئه وه نده شی بو له سه ر دانام:
- که س نازانی چ له و پوولانه ده که ی ؟ خو له به ر روژنامه کون و کونه کتیبان وه به ر هیچ ناکه وی!
ئه و شه وه و روژی دوایه ش هه ر خه ریکی بووم که چی نه کراومه ته و ه و ناکریمه وه! ئاخر سه ر وازم لی هینا و ته مام گرت هه ر ئاوا بیده مه ده ست ورکه نان فروَش!
- بو ده یفروشی؟
- ناکریته وه.
- هه رچونکی ناکریته وه؟
- هه ر چونکی ناکریته وه!
ئه ویش ملی له به ر ملی نا و منیش بی وه ی پووله که ی ببژیرم چوومه وه سه ری. هه نا سه یه کی قوولم هه لکیش و هه موو کاریکم کرد و چایه کم له پیش خوم دانا و پالم داوه. کتیبه که م ده س پیکرده وه:
- (( بالنده کانی به ر با))...
به هه را هه رای داده زینه بی جیرانمان راست بوومه وه که به هه موو ده ماری خوی به سه ر ورکه نان فروش دا ده ی قیژاند که به ته قه ته ق و شه قه شه ق و هه موو ئه و ئاسنه والانه ی پیی بوو - که ئیستاش نه مزانی چونییان ده کا به نان؟- خه ریکبوو بیکاته وه! داده زینه ب وه ک ده گه ل منی بی:
- خودا لیت هه لنه گری میشکی سه رمان چوو! ئه و زوود په زه ی سارا خانمیش بومان بوته ده رد و سندان!
حه قی بوو، دمه ته قه ی خوی ده گه ل میرده که ی که م نه بوو ئه و به زمه ی منیشی زیاد کردبوو. که ورکه نان رویشت بریک میشکم حه ساوه . به لام کاتی نه هار بوو و پیم نه کرا بچمه وه سه ر کتیبه که م.
دوای نه هاری هیشتا سه رم به سه ر کتیبه که وه دانه گرتبوو که خه وم لیکه وت که چی به زه نگی ده رکه ی راست بوومه وه:
- ناکریته وه خانم پووله که م ده وه!
چوومه خواری پووله که م داوه و زوود په زه که م هه ستانده وه. بو گه نیوی سه گی توپیوی لیده هات. داده زینه بیش ده ردی سه ر باری هه موو ده ردان گه یشته سه رم. به ر له وه ی هیچ بلی خوم گه یانده کن زبله کان و زوود په زه که م له وی دانا. دیار بوو ورکه نان فروش ئه و زه نگه ی لیدابوو که ئی هه موان بوو چونکه شازده مال سه ریان ده رینا بوو و ئه من نه مده زانی له به رابه ر ئه م هه موو چاوه پر لومه یه دا چ بکه م که تیم رامابوون!
به یانی زوو له ده رکه یان دا. پیش وه ی بیکه مه وه گویم له هاواری داده زینه ب بوو که له سه ر په نجه ره که یان را ده ی قیژاند:
- به و به یانه ی شووتیت بو نه خوشی هیناوه؟؟
سه رم له په نجه ره ی وه ده رنا. به ته واوی خه و له سه رم په ری. کابرای زبلی زوود په زه که ی هه لینابوو و نیشانی هه موو جیرانه کانی ده دا که سه رییان له په نجه ره ی وه ده ر نابوو:
- ئه وه ئی کی هه تانه لیره فری دراوه؟؟
داده زینه ب قیژاندی:
- نایه وی نا! ئه تو چت به وه ی داوه ؟ سارا خانم ره زایه تی داینی نووره ی تویه!
- ئه وه ئی سارا خانمی یه ؟ هه ر ئیستا له حه یفی توش بی بو ی ده که مه وه!
یه کم له نیو چاوانم راکیشا . ئه و جووته ده ستییان پیکرده وه و ئیتر به شی ئه و روژه ی ده کرد. زانیم هه ر ئیستا ده گاته خواری. به ر له وه ی داده رینه ب خوی بگه ینیته خواری هه رام کرد:
- کاک ره حیم گیان قوربانی ده ستت نامه وی . ناکریته وه خوت ماندوو مه که!
- خو کافرستانی نییه خانم گیان هه ر ئیستا بوت ده که مه وه.
شه قه شه ق ده ستی پیکرده وه. خوم گه یانده خواری که چی دره نگ ببوو شه ره جنیو و قسه ی سووک گه یشته لیکراسان . داده زینه ب ده گه ل وه ی که زور عه مبه لی بوو نیوانی ده گه ل کابرای زبلی زور خوش نه بوو و ده گه ل ئه و ورده شتانه ش دانه بوو که جار و بار ده مدایه ده س کاک ره حیم . ده نگی ئاژیری ماشینی پولیس وه خوی هیناینه وه . دله کوته دایگرتم. دوای هه را هه رایه کی زور کاک ره حیمیان وه پیش خویان دا بیبه ن . خیرا چوومه پیشی:
- خه تای منه ئه من گوتم بیکاته وه!
یه کی له مه عمووره کان خه ریکبوو گوزاریشی کاره که ی ده دا به ناوه ندی خویان:
- زوود په زیکه ناکریته وه هه للای لی ساز بوو. به لی به لی! به سه ر چاو.
رووی له من کرده وه:
- گوزاریشیان داوه چه ند روژه به و زوود په زه ت هه راست به عاله می هه لگرتووه؟
- خه جاله تیانم ! ئه وه هه ر ئیستا له به ر چاوی خوتان فریی ده ده م جه ناب سه روان و هه موو شت ته واو ده بی!
- ئه من نازانم خانم ده بی جیرانه کان ره زایه تیت بده نی.
چاویکم له داده زینه ب کرد. بریکی مینگاند و گوتی:
- نابابه ره زایه تی ده ده ینی. خودا هه لناگری جیرانیکی خراپ نین به لام ئه و دیگه ی خه و خوراکی لی حه رام کردووین . ئه من ئه عسابم نییه جه ناب سه روان به ده نگی خوم قه لسم. ناتوانم نا...
ئه فسه ره که چاویکی له زوود په زه که کرد و گوتی:
- جاباشه بو ده بی نه کریته وه؟
ئه وانیش به هاچه ر و که له بچه ملییان له به ر ملی زوود په زه که ی نا!!. که چی که له بچه ش گیری کرد. دوای وه ی هه رچی کردیان نه یان توانی که له بچه که ی ره ها که ن زوود په زه که یان له ماشین هاویشت و ده گه ل خویان بردیان. داده زینه ب له فرقه ی پیکه نینی دا:
- ئه لحه ملای زوود په زه که یان قول به ست کرد!
چوومه وه سه ری دوای هه مو کاریک چوومه وه سه ر کتیبه که م له سه ر وه را که چه ند روژ بوو هه رنه مزانی چم خویندوته وه له لاپه ره ی یه ک را ده ستم پیکرده وه:
- (( بالنده کانی به ر با))...
شه وی رابردوو چاک نه نوستبووم . به یانی زووش چووبووم بو نانی بو یه هه ر به زووه خه وم لیکه وت به لام به قیژه قیژی نه نه کم له خه و راچه نیم که له خه ونم دا له ته نیشت ته ندوور دانیشتبوو و خه ریک بوو ده گه ل هه رنانیک که پیوه ی ده دا داستانی ((ژنی عه مبه لی)) عه زیزی نه سینی ده خوینده وه! به لام هوشی له نانه که ی برابوو و خه ریکبوو به قیژه قیژ رفیده که ی له ته ندووره که ده ردیناوه که تیکه وتبوو و ئاوری گرتبوو...
خوم گه یانده سه ر چیشته که م خه ریکبوو بنی ده گرت. له پر به دوو سی نه عره ته ی داده زینه ب به ندی دلم پسا نه مزانی چون ده رپه ریمه ده ری . به هه موو ده ماری خوی ده یچریکاند. هه رچونیک بوو ده گه ل جیرانه کان ده رکه مان شکاند و خومان له ژووری هاویشت. داده زینه ب و ک بوونه وه ریکی ئاگرین بلیسه ی ده دا و خوی به ولا ئه و لادا ده دا. پرم دا په تووه خاوینه که به رده ستان که روژ ناروژیک حه تمه ن ده شورا به په له خوساندم و خوم پی دادا و هه رچونیک بوو کووژاندمانه وه. که ده نگی ئاژیری ئامبوولانس له پیچاو پیچی خه یاباندا ون بوو مات و په شوکاو گه رامه وه ژووری. به دوو سی جی دا ده ستم سووتا بوو . بونی گوشتی سووتاو هه موو ئاپارتومانی هه لگرتبوو. کتیبه که م هه رواله وی فریدرابوو:
(( بالنده کانی به ر با))....
ته واو